In het Duitse Burgsinn, op de overgang tussen het stadje en het omliggende landschap, heeft architectenbureau ToB.Studio een fietsstation gebouwd dat de vorm van een gestapelde houtstapel nabootst. Het Burgsinn Cycling Rest Station ligt langs de D9-fietsroute en doet dienst als publieke hub voor fietsers, zwemmers en lokale bewoners. Het compacte volume met uitgesneden nissen biedt beschutte zitplaatsen, ingangen en servicepunten onder een breed overstekend groendak.
De gevel is bekleed met onbehandeld, ruw gezaagd larikshout. Die materiaalkeuze sluit aan bij de lokale bosbouwgeschiedenis en geeft het gebouw een robuuste, natuurlijke uitstraling. De nissen zijn precies in het volume uitgesneden, waardoor het gebouw in alle vier richtingen openstaat en er ruimte ontstaat om aan te komen, uit te rusten en elkaar te ontmoeten. De overkapping biedt het hele jaar door beschutting tegen weer en wind, zonder dat gebruikers verplicht zijn iets te consumeren.
Het station voorziet in een reeks voorzieningen: laadpunten voor e-bikes, een reparatie- en wasruimte, digitale informatieborden en een toegankelijk toilet en douche. Daarmee bedient het niet alleen wielertoeristen, maar ook bezoekers van het nabijgelegen zwembad, kampeerders met een mobilhome en inwoners van Burgsinn. De combinatie van functionele services en een vrij toegankelijke ontmoetingsplek maakt van het gebouw een publieke voorziening in de openbare ruimte.
Constructief koos ToB.Studio voor een geprefabriceerde houten skeletbouw volgens de principes van Design for Disassembly. Dat betekent dat de onderdelen met omkeerbare mechanische verbindingen aan elkaar zijn gemonteerd, zodat het gebouw in de toekomst eenvoudig kan worden onderhouden en de materialen per soort kunnen worden gerecycleerd. Naast het larikshout is er gewerkt met houtvezelisolatie en een wandopbouw zonder membraan. Het geheel rust op één enkele gewapende betonplaat die tegelijk als fundering, waterkering en afgewerkte vloer fungeert.
De architectuur herinterpreteert het traditionele beeld van gestapelde boomstammen, maar vertaalt dat naar een precies en eigentijds volume. De ruwe larikshouten bekleding versterkt de band met het omringende landschap en de bosbouwtraditie van de streek. Door de open structuur en de uitgesneden nissen ontstaan door de dag heen zowel zonnige als schaduwrijke plekken om te zitten. Het project werd gefotografeerd door Benjamin Brückner.
Met zijn ligging aan de D9-route en zijn brede publieke functie wil het station een laagdrempelige rustplaats zijn voor iedereen die onderweg is of even wil blijven hangen. Het gebouw combineert beschutte zitgelegenheid, digitale informatie, oplaadpunten en fietsservices in één compacte vorm. Zo voegt het een herkenbaar en functioneel element toe aan het landschap tussen stad en platteland.
2
