Het New Yorkse architectenbureau KPF heeft in Austin, Texas, de wolkenkrabber Waterline opgeleverd. Het gebouw meet 312 meter en is daarmee de hoogste wolkenkrabber van de staat. Het bouwwerk combineert verschillende functies in één volume en helt naar beneden in de richting van de Lady Bird Lake, een brede zijtak van de Colorado-rivier die door de stad stroomt.
Volgens de ontwerpers lijkt de vorm op een cowboylaars. Het hotel- en kantoorgedeelte bevindt zich onderaan, terwijl luxe woningen de top vormen. Dubbelhoge gevelvloeren, gedragen door zware kolommen, markeren de overgang tussen de verschillende functies. Het hele gebouw helt omhoog en weg van het water, en dat was volgens KPF een van de belangrijkste doelstellingen van het project.
Oorspronkelijk was Waterline niet door KPF ontworpen. De eerste ontwikkelaar was het coworkingbedrijf WeWork, dat via een prijsvraag een ontwerp koos van het architectenbureau BIG. Na de mislukte beursgang van WeWork in 2019 en bestuurlijke schandalen werd KPF ingeschakeld om het project over te nemen, terwijl de vroege bouwwerkzaamheden al waren begonnen. KPF-president James von Klemperer vertelde aan Dezeen dat het concept van een «we-building», een gebouw met functies die elkaar overlappen, behouden bleef toen het project aan KPF werd toegewezen door het nieuwe ontwikkelteam.
Von Klemperer benadrukte dat de ruimtes in het gebouw niet exclusief zijn. «Ruimte is niet zo eigendomsgebonden», zei hij. «Het verweeft zich met andere dingen, en met de ruimtes die op het dakterras van de sokkel worden gedeeld.» Volgens hem is het niet vanzelfsprekend dat een hoog gebouw ook wordt gezien als een soepel gebouw dat goed is voor de gemeenschap.
De grote lijnen van het ontwerp kwamen voort uit drie wensen: respect voor de waterweg, verwijzingen naar het regionale erfgoed en het vermijden van het «verstikken» van de laaggelegen, historische Rainey District ten zuidoosten van het terrein. Oorspronkelijk waren er meerdere torens gepland, maar KPF besloot de dichtheid in één toren te concentreren om die doelen te bereiken.
De gevel heeft een open rasterstructuur met roestkleurige details die verwijzen naar de geologie van Texas. Von Klemperer noemde de gevel «kantwerkachtig», met momenten waarop het oog doorheen kan kijken of diepte en patronen kan zien. Samen met landschapsarchitect TBG Partners is het gebouw trapsgewijs vanaf de kreek opgebouwd. Op de sokkel loopt een paseo, een wandelpad van de stad naar het water, dat is bekleed met steen en het lagere deel, met vooral winkels en parkeerplaatsen, toegankelijker maakt.
De kolommen aan de basis en op de overgangen zijn ontworpen met eikenbomen in gedachten. Het bureau voegde V-vormige kolommen toe, die zowel het karakter versterken als de constructie ondersteunen waar de vloeren van functie veranderen. Aan de top bevindt zich een skylounge, waarvan de bovenrand een lichte hoek heeft die de helling van het gebouw herhaalt. Von Klemperer zei dat deze subtiele verwijzingen naar het motto van de stad, «Keep Austin Weird», bedoeld zijn.
Het gemengde programma werd ontwikkeld tijdens de coronapandemie, een periode waarin de haalbaarheid van de binnenstad in twijfel werd getrokken. Volgens von Klemperer heeft het project juist het vertrouwen in stedelijke ontwikkeling hersteld. Naast Waterline bouwt KPF momenteel een «beaux-arts»-supertoren in New York die bijna klaar is, en ontwierp het bureau een paar wolkenkrabbers in Istanbul.
Opdrachtgevers van het project zijn Lincoln Property Company en Kairoi Residential. Ontwerparchitect is KPF, architect of record HKS Architects en landschapsarchitect TBG Partners. Het interieur werd verzorgd door Michael Hsu voor het kantoor, Studio Mai voor het hotel en Ink & Oro voor de woningen. De hoofdaannemer is DPR Construction, de constructeur Brockett Davis Drake, de civiele ingenieur WGI en de MEP-ingenieur Alvine.
1