Het Futur Habitable-paviljoen van Aulets Architectes in Pollença, Mallorca, geeft het begrip toekomst een opvallend tastbare vorm. Massieve natuursteenblokken worden gestapeld tot dikke steunberen, ruw en onafgewerkt, terwijl een breed dak van gerecycleerde houten paletten boven de constructie zweeft. Het contrast tussen het zware steen onderaan en het lichte, herkenbare hout bovenaan maakt het paviljoen in één oogopslag leesbaar, maar blijft tegelijk verrassend.
Het paviljoen maakt deel uit van Futur Habitable, het slotstuk van een driejarige cyclus rond design en productie die de jaarlijkse Fira de Pollença ontwikkelde. Eerdere edities droegen de titels Repensar dissenys, repensar processos in 2023 en Tocar fusta in 2024. De editie van 2025 verbreedde het gesprek naar de vraag hoe lokaal beschikbare materialen toekomstige bouwmethoden kunnen beïnvloeden. Het paviljoen staat langs een voetgangersroute in Pollença en is ontworpen door Sebastián Martorell Mateo en Francisco Cifuentes Utrero van Aulets Architectes.
Met zijn kolossale stenen steunberen doet het paviljoen eerder denken aan een steengroeve dan aan conventioneel metselwerk. De individuele blokken behouden hun gebroken randen, zaagsporen en kleurverschillen, en sommige stukken steken voorbij de lagen eronder. Er is geen gladde huid die het materiaal scheidt van zijn ontginning. De schaal van elk blok wordt zelf de architectuur en produceert muren die dik genoeg zijn om bijna geologisch aan te voelen naast de tuinbeplanting en het bestaande steenwerk.
Bovenaan verschuift de houtconstructie de schaal opnieuw. Gerecycleerde houten paletten vormen de buitenste band van het dak, terwijl een dieper frame van balken overspant tussen de stenen pijlers. Vanop afstand leest het dak als één dik horizontaal vlak; van dichtbij onthullen de herhaalde latten het alledaagse object waaruit ze komen. Die herkenning is een essentieel onderdeel van de aantrekkingskracht van het paviljoen. Een component die geassocieerd wordt met transport en opslag krijgt een nieuwe architecturale functie zonder zijn vertrouwde proporties te verliezen.
Het paviljoen staat recht tegenover de voetgangersbenadering, zodat beweging door de openingen tussen de stenen steunberen loopt. De opening is uitgelijnd met de kerk in de verte en verandert de structuur in een lage, brede poort. Volwassen bomen drukken dicht tegen de daklijn, verzachten de geometrie en laten de luifel aanvoelen als een extra laag in de tuin. De architectuur creëert schaduw en compressie voor een paar stappen en laat het pad daarna weer los. Die eenvoudige sequentie geeft Futur Habitable zijn argument zonder het paviljoen in een diagram te veranderen.
Aulets stelt een toekomst voor die is samengesteld uit materialen die al in de buurt van de site circuleren: steen in grote, minimaal bewerkte blokken en houten paletten in hun vertrouwde modulaire ritme. Het project werd genomineerd als finalist voor de FAD Awards 2026 in de categorie Ephemeral Interventions, waar de jury de droge constructie en het gebruik van lokale en gerecycleerde materialen prees. Het sterkste concept van het paviljoen is dat de toekomst kan beginnen met wat al binnen handbereik ligt.
De fotografie van het project is van Jose Hevia. De technische engineering werd verzorgd door Alejandro Bernabeu Ingenieros, met medewerking van Alejandro Bernabeu. De aannemers waren Germans Adrover, Calizas Bibiloni, Calizas Capellá, Jardineria Bisanyes en Bajoket. Het paviljoen werd gerealiseerd in 2025 in het kader van Futur Habitable op de Fira de Pollença.
