De nieuwe verfilming van Jane Austens « Sense and Sensibility » krijgt kostuums die verder gaan dan het klassieke Regency-beeld. Kostuumontwerper Grace Snell liet zich voor de garderobe inspireren door zowel historische kleding als hedendaagse mode, met Comme des Garçons en Callahan op haar moodboard. Dat vertelt ze in een interview over de kostuums van de film.
Snell benadert de periodekleding niet als een letterlijke reconstructie. Ze vertrekt vanuit de mode van de vroege negentiende eeuw, maar voegt elementen toe die doen denken aan de conceptuele ontwerpen van Comme des Garçons en de eigentijdse, relaxte stijl van Callahan. Zo ontstaat een garderobe die historisch aanvoelt zonder een museumstuk te zijn. De kostuums moeten de personages karakter geven en tegelijk geloofwaardig blijven binnen het verhaal van Austen.
Het werk aan een periodefilm draait vaak om details: de snit van een japon, de keuze van een stof, de manier waarop een accessoire wordt gedragen. Snell laat zien dat ze die details serieus neemt, maar ze schuwt ook contrasten niet. Door hedendaagse modehuizen als referentie te gebruiken, plaatst ze de Regency-stijl in een breder perspectief. Dat sluit aan bij een trend in kostuumdesign waarbij historische kleding niet langer louter decoratief is, maar deel uitmaakt van de visuele taal van de film.
De keuze voor Comme des Garçons is opvallend. Het Japanse label staat bekend om zijn experimentele, bijna sculpturale ontwerpen die de vorm van het lichaam herdefiniëren. Callahan daarentegen brengt een meer toegankelijke, Amerikaanse esthetiek met aandacht voor comfort en eenvoud. Die twee uitersten naast elkaar zeggen iets over de gelaagdheid die Snell nastreeft: verfijning en rebellie, traditie en eigentijdse ingesteldheid.
Voor een publiek dat houdt van design en mode is de kostuumkeuze een extra reden om de film te bekijken. De garderobe wordt zo een gespreksonderwerp op zich, los van het verhaal. Het is een benadering die past bij een bredere beweging waarin kostuumontwerpers steeds vaker worden gezien als volwaardige modeontwerpers, wier werk de tand des tijds doorstaat en later opnieuw opduikt in modebladen en tentoonstellingen.
Over de releasedatum en de cast van de nieuwe « Sense and Sensibility » geeft het interview geen uitsluitsel. Duidelijk is wel dat Snell met haar moodboard een statement maakt: periodekleding mag dan wel uit het verleden komen, de inspiratie ervoor is springlevend.
1
