In het Italiaanse Lunano, in de regio Marche, heeft het ontwerpteam Collectif MAGMA een zes meter hoge houten toren gebouwd die de nabijgelegen Torre Lunano en de verspreide stenen structuren in het landschap herinterpreteert. De installatie, getiteld What the Stones Whisper, werd in twee weken ontworpen en gebouwd voor het Fe.M – Festival di Microarchitettura. Het project combineert een beperkt gebruik van hout, zelfbouwmethoden en een repetitief constructiesysteem tot een lichtgewicht landmark langs een lokale wandelroute.
Acht driehoekige houten frames vormen de draagstructuur. Ze zijn opgebouwd uit dennenhouten latten van 50 bij 60 millimeter, die via herhaalde verbindingen en schoren aan elkaar zijn gezet. Tien lagen houten shingles hangen aan jutekoorden en vormen een discontinue envelop die met de wind meebeweegt. De voortdurend veranderende positie van de shingles zorgt voor wisselende patronen van licht en schaduw, terwijl lucht en geluid vrij door de structuur kunnen stromen. Zo ontstaat een dynamisch schouwspel dat de permanente stenen architectuur van de streek op een tijdelijke, lichte manier vertaalt.
Twee smalle deuren kaderen de blik op de omliggende heuvels en leiden naar het open interieur van de toren. De opeenvolgende constructieve frames sturen de blik geleidelijk omhoog, naar de lucht. De bewegende shingles creëren bovendien een veranderende akoestische en visuele omgeving. De toren rust op een ondiepe houten fundering die grotendeels verborgen blijft onder de grond. Het bouwproces werd uitgevoerd door een klein team van amateur-bouwers. De houten frames en shingle-modules werden eerst in een openluchtwerkplaats vervaardigd en daarna ter plaatse geassembleerd.
Het project van Collectif MAGMA gebruikt repetitie, lichtgewicht constructie en een beweeglijke envelop om de permanentie van de stenen architectuur in de regio te herinterpreteren via een tijdelijke houten structuur. De toren staat op de heuvelrug van Lunano en biedt uitzicht op het Regionaal Park Sasso Simone en Simoncello. Meer dan 500 shingles zwaaien in de wind. De installatie is te zien langs een wandelpad en vormt een eigentijds antwoord op de historische Torre Lunano, die tussen een klokkentoren en een militaire toren in zit. Het ontwerp wil de bezoeker bewust maken van de wisselwerking tussen landschap, licht en geluid, en van de manier waarop architectuur kan bewegen zonder haar functie als oriëntatiepunt te verliezen.
2
